Kerstochtend

Eerste Kerstdag

1e Kerstdag, net wakker…nog donker…en rust… Een beetje overpeinzend wat Kerst nou voor mij betekent. Kerst is voornamelijk altijd iets geweest waar ik naar uitkeek ivm de vrije dagen, wat dan eigenlijk helemaal geen vrije dagen bleken te zijn. Je werd meegenomen in de rush van inkopen doen, de haast van andere mensen en wederom alsmaar dat “moeten”. Op Kerstdag zelf was het altijd gezellig, heerlijk gezellig zelfs. Want ik vind niets leuker dan mijn gezin om mij heen te hebben. Een gezin dat flink aan het uitbreiden is ook. 

Kerst op Ibiza

Op Ibiza is het even anders. Spanjaarden zijn niet echter “kersterig”.

  • de muziek hoor je niet overal door de straten roepen. 
  • Het is warm hier, dus de sneeuwwitte Kerst spreekt alleen in de verbeelding.
  • Kerstbomen, de echte, zie je nergens
  • Kerstman loopt wel door de straat op de markt maar is bijzonder amateuristisch en niet georganiseerd zeg maar. Een echte lagere school verkleedpartij, en ook bijzonder jong 🙂
  • Kerstkadootjes worden niet gekocht, het is meer een tijd om uit eten te gaan

Overtuigingen

Dus ja…het “pre” kerstgevoel is niet echt aanwezig, zeg maar. En toch..nu ik zo in de rust wakker wordt, de zon zie opkomen, overvalt me wéér dat melancholische gevoel wat ik altijd heb. Een beetje “de tranen zitten hoog” gevoel, zonder aanwijsbare reden. Dan zie je dat overtuigingen echt in het leven gemaakt worden. Er is nooit iets ernstigs gebeurt in mijn leven met Kerst, er is niets om een emotionele bui voor te hebben met Kerst, het is gewoon een gevoel wat er ingegroeid is omdat dit gebracht wordt met het groepsgevoel. Films zijn erop afgestemd, verhalen, posts op FB, de wensen enz enz..

Bezinning

Ik, voor mij, zou het graag zien als een kleine retreat voor jezelf. Twee dagen, voorafgaand aan de jaarwisseling (of eigenlijk het inluiden van de komende jaarwisseling), om in jezelf te keren en eens te “voelen” hoe het met je vertrouwen gesteld is. Durf je te vertrouwen, ondanks de tegenslagen die je misschien gehad hebt. Durf je te vertrouwen op jezelf, heb je de wetenschap in je, dat alles altijd goed komt, of ben je aan het wankelen. 

Ik denk dat deze tijd gebruikt zou kunnen worden om dat vertrouwen te herstellen, het vertrouwen te hebben in al die overgegane energieen (zielen) die iedere keer weer, na alle tegenslagen die er geweest zijn (of waren het levenslessen?), konden herpakken en verder gingen met opbouwen. Het vertrouwen dat deze energieen (allemaal samen in het kosmos/universum) jou de levenslessen makkelijker kunnen aanleren dan jij dat zelf kan. Het vertrouwen dat het leven mooi kan zijn, in al zijn facetten. Het vertrouwen dat er balans gebracht wordt, en dat een levensles niet noodzakelijk pijn hoeft te doen, al doet dit het wel vaak. Dat die levensles er is, omdat de wip wap doorsloeg naar de andere kant en dat dit even recht getrokken moet worden. De tik op je vingers die je krijgt omdat je vertrouwen er ineens niet meer is, of omdat je het beter denkt te weten.

Mensen

Hey…dat laatste hè, dat, ja dat kunnen mensen heel goed. Het beter weten dan het kosmos. “Tegen beter weten in” wordt er toch vaak gezegd. Als we daar nou eens mee stoppen, en bij cruciale momenten in het leven gewoon twee Kerstdagen erin stoppen. Al is het augustus, gewoon twee Kerstdagen om te voelen, om het vertrouwen terug te krijgen en om dan te kunnen beslissen of het Kosmos het met jou eens is. Wat zouden we dan een fijn leven hebben met ons allemaal. 

Er is namelijk genoeg voor ons allemaal. Genoeg liefde, genoeg eten, genoeg warmte, genoeg koude, genoeg geld, genoeg energie. Het zijn de mensen die niet vertrouwen, die beter denken te weten dan al die wijsheden die wij allemaal in ons dragen van al die voorbijgevlogen tijden van onze voorouders, die zorgen dat wij het vertrouwen kwijt raken. Dat we niet meer geloven in overvloed (op alle vlakken), dat we niet meer diep genoeg kunnen graven om dat weer naar boven te halen.

Emotie

Nu begrijp ik waar mijn emotie vandaan komt op deze Kerstochtend, met de opkomende zon, nog lekker in bed. Het is het gevoel van onmacht in mij, onmacht omdat ik wéét dat er zo veel overvloed is, omdat ik weet dat ik genoeg in mij heb om te geven, dat ik wéét dat ieder mens van zichzelf mag houden in zijn of haar hele “zijn”. Waarom? Omdat die mens, jij en ik, ongeacht welke keuzes er zijn gemaakt, op dit moment in balans is. Het is namelijk een balans die je zelf wilt, een balans gecreëerd op jouw keuzes. Elke dag weer. Het Kosmos zorgt ervoor dat de wip wap nooit doorslaat. Het Kosmos legt het andere gewicht in het schaaltje, zodat je gaat voelen wat vertrouwen is en waar dat vandaan komt.

Pfoe hé…en dit is nog maar Kerstochtend, ik heb nog twee dagen te gaan…..

Fijne Kerstdagen, vol moedige besluiten gebaseerd op vertrouwen, dat wens ik iedereen toe.

 

Leave a comment