Hoe ik denk als psycholoog/therapeut…..

Belangrijk??

Dit is een blog die geschreven is uit mijn diepste overtuigingen/ervaringen/leermomenten. Het gaat er hierom dat men, in het wereldje van nu, over elkaar heen valt om te vertellen wat ze gelezen hebben, van wie (vooral) ze iets gelezen hebben met daarachter altijd de vraag: “ken je die ook?” en wanneer ik, steevast “nee” zeg…. ooooh, dat moet je echt gelezen hebben.

Ervaring

Laat ik je dit vertellen. Mijn ervaring in de praktijk (al 20 jaar een praktijk nu he) is dat je beter niet te veel gelezen kan hebben. Wanneer je, zoals zoveel psychologen, overal regeltjes en weetjes over hebt, is de finetuning minimaal en wordt het begeleiden van iemand een doodordinair trucje uit een of ander boek.

Leermomenten

Natuurlijk leer je tijdens je studie(s) de manier van vragen. Dat is essentieel om te weten en vooral zelf te voelen, hoe een vraag kan overkomen. Natuurlijk moet je eerst jezelf bijzonder goed kennen voordat je een ander gaat begeleiden in het ontdekken van zichzelf. Het gevaar van projectie ligt altijd op de loer. Dat is waar de meeste therapeuten volkomen de mist mee ingaan. En vrienden vrijwel altijd!

De basis

Echter, wanneer je de basis onder de knie hebt en je doel is om mensen te “helpen” ga er dan altijd instaan dat jullie beiden “geholpen” worden. Immers, de ander vraag je om zich open te stellen. Dat wil zeggen dat jou het volste vertrouwen wordt geschonken om legaal een kijkje binnen een, nu nog, voor jou wildvreemde persoon. Dat is heel bijzonder. En om het veelomvattende van dat “bijzonder” te begrijpen, moet je dat niet dicht gaan timmeren voor jezelf met honderden boeken. Dan ga je namelijk niet naast die persoon staan, maar er boven. En iemand die zo stoer is om zich te openen voor jou, verdient meer. Ook als het niet beroepsmatig is. Het is nog meer bijzonder wanneer het iemand is die al dichtbij je staat, en gelijk ook nog moeilijker. Je gaat samen “de reis” aan, en jij leert wat over die persoon en die persoon leert om er anders tegenaan te kijken of er anders mee om te gaan. Beiden leren jullie wat…

Herhaling

Veel lezen, veel quotes herhalen heeft geen zin. Wat zin heeft is de “trilling” van de ander op te zoeken. Proberen om dezelfde trilling (finetunen) op te pakken en je zo “te vullen” met de ander. Dan voel je wat de ander voelt, dan weet je wat de ander denkt en dan resoneer je. DAN kan je helpen, want dan vind je vanzelf de juiste woorden.

Lukt dit niet, pak een glas water en ga opnieuw in gesprek. Water zorgt dat de “ruis” verdwijnt en neutraliseert. Daardoor kan je dit steeds opnieuw doen.

Lukt het dan nog niet, luister dan alleen. Wanneer het resoneren er niet is, dan ga je projecteren en dat is altijd de slechtste raad die je kan geven. Luisteren is dan het toverwoord.

Jij bent belangrijk!

Om terug te komen op de boeken, filmpjes en blogs….ik lees vluchtig “voel” of ik er wat aan heb en ga door. Weet nóóit wie wat geschreven heeft en ook niet in welk jaartal omdat ik het er niet toe vind doen. Dat geblaat om te laten zien hoe ongelooflijk onderlegd iemand wel niet is…na ja, iedereen heeft zijn talenten en iedereen is onderlegd op zijn eigen manier. Richt je daar op, dan heb je ook geen bewijsdrang nodig, of zoek een andere richting want dan is dit je richting niet!

Moraal van het verhaal: Alle kennis zit al in jou, je hoeft jezelf alleen maar te lezen!

Leave a comment